Vandaag de paardenbloemen wijn gebotteld. In April hebben we de goudgele bloemen geplukt op een zonnige dag, en de wijn in de mandfles gedaan. in september hebben we de wijn overgeheveld naar een andere mandfles en vandaag was het bottelen. De lente zon in een fles gevangen ❤️
ik ben niet bang om het donker te voelen zacht licht in mijn ogen diffuus licht in mijn handen verdoofd door je puurheid zie ik de vuurvliegjes in mijn hoofd
dwalend door de herfst kleuren voelt de zon als een warme hand valt de dode kleuren pracht voor mijn voeten op de grond vergeet ik even alles om mij heen geluk kan soms simpel zijn
moe van de tijd voelt als een eeuwige wachtrij achteraan in de rij voel ik de herfst zon op mijn huid voel ik elke afstand moe van de tijd hoop ik op een toekomst met klein genieten reizen in mijn gedachten is er weer een dag voorbij
geen stap is ongezien alles openbaar democratisch gevangen in een overvloed aan informatie weet ik mij geen weg meer te vinden locatie aan gemeenschappelijke eenzaamheid digitale blindheid verlangen naar een weg terug
Mijn wereld staat stil Onze wereld staat op zijn kop Open staan voor anderen wordt moeilijk gemaakt Blijf kijken en verwonderen Wees jezelf Niet bang Maar open Geef mij hou vast
grijze herfstdagen gaan voorbij in dromen leiden mij naar idealen naar mooie dagen verliefd onwetend alles aankunnen elke dag tekort grijze herfstdagen
BredaPhoto is de grootste fototentoonstelling van de Benelux en vindt iedere twee jaar in het najaar plaats in Breda. Tijdens deze zeven weken durende fototentoonstelling tonen nationale en internationale topfotografen – samen met nieuw talent – hun werk op aansprekende binnen- en buitenlocaties in Breda. In 2020 vindt de negende editie van het BredaPhoto plaats van 9 september tot 25 oktober. Een korte impressie door mijn “ogen”
Maastricht Photo Festival organiseert op zaterdag 10 oktober en zondag 11 oktober een online fotofestival in het kader van “once upon a town”. Een link naar de expositie is hier : Maastrichtse manieren
4 van mijn foto’s gemaakt tijdens de corona crisis zijn hier te zien.
opgesloten in mijn eigen wereld in mijn kleine bubbel warm en gezellig mondkapjes en 1,5 meter sluiten alle deuren harten een nieuwe moraal niet normaal
Zaterdag 26 september 2020 huize Boslust mogen bezoeken. Het voormalige Jezuïetenklooster dat gebouwd is van 1893-1895 door de Sociëteit van Jezus, die vanwege de Kulturkampf uit Duitsland verdreven was. Architect was H.J. Hürth. Hier vestigde zich het Ignatiuscollege voor de Duitse jezuïeten. In 1911 werd nog een vleugel en een bibliotheek aangebouwd. Er ontstond een imposant E-vormig complex met centraal een neogotische kapel met vieringtoren. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werden de jezuïeten opnieuw verdreven, nu door de Gestapo, en in 1943 werd de kapel door de bezetter opgeblazen. In 1942 vestigde de bezetter een nationaalsocialistische Reichsschule in het gebouw. De kostbaarste boeken waren in veiligheid gebracht en na de bezetting vonden de jezuïten de rest van de bibliotheek vrijwel ongeschonden terug. Van 1948-1961 stond het gebouw leeg, waarna de Zusters Franciscanessen van Sint-Jozef het gebouw betrokken en er een bejaardenoord vestigden onder de naam: Huize Boslust. Van 1962-1964 werd ter vervanging van de in de bezettingstijd vernielde kapel een nieuwe gebouwd met geld van de Duitse schadevergoedingsregeling. Sinds 1985 staat het klooster leeg.
Op zaterdag 19 september deelgenomen aan een excursie georganiseerd door Stichting het Limburgs Landschap. Een groot deel van de Curfsgroeve is door haar bijzondere natuurwaarden en de begrazing met Nederlandse landgeiten afgesloten voor het publiek. Tijdens de excursie konden we dit deel van de groeve bezoeken met een gids van Stichting het Limburgs Landschap. Vroeger ben ik vaker fossielen gaan zoeken in de Curfsgroeve. Met mijn fiets ging ik dan door de gang waar ook de vrachtauto’s door reden. Het was fijn om er weer eens door te lopen.
er is altijd licht aan het einde van de tunnel verdwaald in mijn eigen bos op zoek naar vergeten verlangens voel ik de late zomerzon warm mij aan de gedachte aan jou
lopend in de laatste herfst zon een half jaar reizen door een pandemie val ik in het hoge gras ruik ik de voorbije zomer bang voor de mondkapjes toekomst verlies ik de nieuwe moraal verlang ik naar normaal