ARNO – The Show of life Fotograaf – Danny Willems

Gisteren heb ik de fototentoonstelling, “The Show of Life” van de Belgische fotograaf en vriend van Arno Danny Willems bezocht in de Venetiaanse Gaanderijen in Oostende.
Danny Willems, een Belgische fotograaf uit Oostende, heeft een bijzondere band met mijn idool, zanger Arno Hintjens. Hun vriendschap begon in de jaren ’70 en duurde meer dan vijftig jaar, wat resulteerde in talloze foto’s die Arno’s carrière en persoonlijk leven vastlegden.

Willems heeft een indrukwekkend fotoboek samengesteld, getiteld “ARNO, photographs 1972-2022”. Dit boek bevat meer dan tweehonderd foto’s, aangevuld met anekdotes en het volledige artwork van Arno’s albums van 1976 tot 2022​ . Het fotoboek is een eerbetoon aan Arno en toont zijn leven door de lens van Willems, die wordt gezien als een zesde lid van T.C. Matic vanwege zijn nauwe samenwerking met de band en Arno zelf.

Parallel aan het fotoboek is er ook een fototentoonstelling, “The Show of Life”, te zien in de Venetiaanse Gaanderijen in Oostende. Deze tentoonstelling loopt van 19 december 2023 tot en met 21 mei 2024 en biedt een intieme blik op Arno’s leven en carrière door de ogen van zijn boezemvriend en fotograaf​.

Deze projecten zijn meer dan alleen een visuele reis; ze zijn ook een viering van de diepe vriendschap tussen Willems en Arno, die elkaar begrepen zonder veel woorden. Willems’ foto’s onthullen de veelzijdigheid van Arno, van zijn tijd als jonge muzikant tot zijn laatste dagen, en tonen een leven vol passie voor muziek en kunst.

kwetsbaar

Oorlog
geweld
intolerantie
in deze wereld wil ik kwetsbaar blijven
hoop in mensen die mij begrijpen
de angst voelen om weg geblazen te worden
als de laatste pluis
dromen zweven als zachte zuchtjes in de lucht
fluisterend van verlangen naar vrede en vreugde
te midden van de chaos en de strijd
blijven we vasthouden aan die kostbare dromen

Afbeelding

Passie….

Tags

, , ,

12-10-06_219zw

Elke dag ben ik bezig met beelden in mijn hoofd…. Moet ik mijn camera vasthouden en proberen het licht te vangen… Mensen laten zien wat ik zie.

Maar het is zo moeilijk, en iedereen ziet andere dingen in dezelfde situatie……

Je wilt mensen laten voelen, ruiken, weten, wat je ziet. Waarom weet ik niet. Maar dat is met zoveel in je leven. Verwoorden kun je in je hoofd heel goed, maar soms is het overbrengen moeilijk….

Mauriliers

Diepe wateren

In diepe wateren rust een stille ziel,
Een kalme schijn verhult wat de diepte bedoeld.
Verlaten winter, een ijzige streng,
Verlangt naar lente, een nieuw leven mengt.

Onder ijslagen sluimert de kracht,
Verlangen naar lente, een innerlijke pracht.
In diepe gronden, een mysterieus terrein,
Ontwaakt nieuw leven, een lentefestijn.

Winter’s eenzaamheid maakt plaats voor hoop,
Een frisse start, een nieuw levensloop.
Lente brengt energie, een warme gloed,
Diepe wateren, een verhaal van overvloed.

Herdenken

In het stille veld van witte kruizen,
Een echo van een ver verleden weerklinkt.
Maar onder hun schaduw, zo actueel,
Bloeit een trieste tuin van haat en oorlog.

De stenen wachten als getuigen van pijn,
Verdreven tranen, geschreeuw van verdriet.
Het verleden lijkt ver, maar leeft in het heden,
Een cyclus van lijden die niet snel slijt.

Herinneringen aan wat nooit vergeten mag worden,
Een wereld doordrenkt met een zware last.
De stille kruizen, een roep om vrede,
In een wereld die nog steeds lijdt onder de last.

Laat ons reflecteren, leren van gisteren,
Zodat morgen een dag van vrede kan zijn.
In de schaduw van de witte kruizen,
Dromen we van een toekomst zonder pijn.

de stilte voorbij

In de kille schaduwen van verandering, waar onverdraagzaamheid zich nestelt, blijf ik staan, een eenzame getuige, van de vervaging van tolerantie, waar liefde knelt.

Verrechtsing fluistert in de koele wind, een symfonie van verdeeldheid en angst. Maar in mijn hart brandt een vlam, een weigering om te zwichten, een stille opstand.

De kunst, een roepende ziel in het duister, verzet zich met penseelstreken en zang. Cultuur, een baken in de storm, weigert te buigen voor het harde verlangen naar dwang.

Grenzen sluiten, maar de geest blijft vrij, want ideeën laten zich niet opsluiten. In deze chaos van luide stemmen, is het fluisteren van wijsheid niet te stuiten.

Laat de hardste schreeuwer niet het enige geluid zijn, in de symfonie van menselijke ervaring. Wij, de stille, de dromers, degenen die weerstaan, smeden verbindingen in de schaduw van intolerantie.

Dus temidden van de kilte en de sneeuw, waar de wereld lijkt te verstommen, vinden we kracht in eenheid, en blijven we dromen van een warmer ontkomen.