17 vrijdag apr 2020
Posted in Geen categorie
Tags
dagen gaan voorbij
in een wereld die ik niet meer snap
ik heb een heel andere wereld in mijn hoofd
die onbewust tot leven komt in de nacht
wordt het gewoon weer lente
en wacht ik rustig af
14 dinsdag apr 2020
Posted in Geen categorie
stromen tranen nu harder
sneller
natter
zie ik de schoonheid in de kleinste dingen
is mijn wereld gekrompen
verschrompeld
heb ik houvast aan je warmte
vergeet ik morgen
en leef van minuut tot minuut
10 vrijdag apr 2020
Posted in Geen categorie
de afstand door het raam voelt zo groot
alle warmte vervlogen
kilte
verlamd
verlangen naar gisteren
toen alles
alles zonder nadenken gebeurde
10 vrijdag apr 2020
Posted in Geen categorie
in onze Gesloten wereld
opgelgde normen
bang voor het onzichtbare
opgejaagd
contact gestoord
kil
wacht thuis de warmte van alle dag
09 donderdag apr 2020
Posted in Geen categorie
tijd om te reizen
met mijn ogen dicht
hoor ik mijn haren groeien
wordt mijn wereld te klein
gevangen door de angst van anderen
met droge handen van het wassen
schijnt de zon op mijn huid
en zie ik mijn zelfbeeld
07 dinsdag apr 2020
Posted in Geen categorie
zoveel vragen
hoop en angst
durven dromen over morgen
alleen te zijn
verlangen naar een hand
kijkt iedereen omhoog
en wordt weer klein
04 zaterdag apr 2020
Posted in Geen categorie
soms is zwijgen beter
laat de stilte in mij spreken
vertrouwen in een toekomst
straks
01 woensdag apr 2020
Posted in Geen categorie
verlangen naar wat komen gaat
alsof een toekomst nog bestaat
dans ik
drink ik
lach ik
gedragen door de wind
in mijn gezicht
01 woensdag apr 2020
Posted in Geen categorie
Alsof de tijd stil staat
wacht ik op wat komen gaat
voel je warmte
bang om te verliezen
het licht van de lente zon
die door mijn raam schijnt
tikken de dagen door
29 zondag mrt 2020
Posted in Geen categorie
voor altijd vergeten
gebroken rust
verliest het gevoel
als het zelfs in de lente kan sneeuwen
28 zaterdag mrt 2020
Posted in Geen categorie
Chaos in mijn hoofd
lege straten
gevuld met hoop
vergeten doden
vervallen glimlach
valt alles op zijn plaats
moet ik je ooit missen
27 vrijdag mrt 2020
Posted in Geen categorie
Tags
verward
Met tranen in mijn ogen
Zit ik in mijn ogenschijnlijke veilig kasteel
De zon die buiten schijnt
Verwarmt mij niet
De ontluikende lente ruik ik niet
Verdoofd
Probeer ik je glimlach te vinden
Hoor je zeggen dat het goed komt
Voel mijn tranen stromen
En glimlach naar je
21 zaterdag mrt 2020
Posted in lente, visual poetry
Tags
maak mij wakker
Als de gieren boven mijn hoofd dwalen
te lang opgesloten
als de lente zon op mijn huid schijnt
het gras word groener
en de dagen grijs
een beetje hoop
op deze lente dag
20 vrijdag mrt 2020
Posted in Fotografie, visual poetry
verlaten straten
angst
opgesloten in het paradijs
17 dinsdag mrt 2020
Posted in abstract, Fotografie, visual poetry, zwartwit
Tags
als een lichtflits
verandert mijn wereld
die ik niet meer kan begrijpen
een afstand tussen droom en werkelijkheid
was ik mijn handen niet meer in onschuld
verdwijnt mijn onschuldige lach
en leg mijn hand op mijn hart
15 zondag mrt 2020
Posted in Geen categorie
kunnen we misschien kijken
met andermans ogen
en hoop uitstralen
een helpende hand
een uitgestoken hand naar een onbekende
onbekende angst
14 zaterdag mrt 2020
Posted in Geen categorie
radeloze vlucht naar het onbekende
in oude gewoontes
angst voor het ongrijpbare
vol emotie
slapen we verder
zingen samen een lied vol hoop
07 zaterdag mrt 2020
Posted in Geen categorie
de eerste lente zon
streelt mijn huid
verveeld mijn ogen
verzacht mijn dromen
vangt mijn gedachten in de wind
22 zaterdag feb 2020
Posted in Fotografie, Passie, visual poetry, zwartwit
de wind en de kou heeft mijn hoofd leeg gemaakt
waait door de vele kruisen
voel ik verdriet
hoop
die ik niet wil verliezen
mijn naïviteit
mijn ik Loopt hier verloren
11 dinsdag feb 2020
vergeten stormen in mijn hoofd
alsof alles voorbij gaat zonder de wind te voelen
lijkt het als een slaapdronken dag
door de regen verlaten
wachten op de eerste lente zon
die ik in je ogen mag zien
Modellen Rachel Kleeven en Apollonia van den Brand
26 zondag jan 2020
Posted in Fotografie, landschap, Limburg, natuur, Passie, poezie, visual poëzie, visual poetry, Winter, zwartwit
Tags
Je geeft mij de rust
om niet na te hoeven denken
alleen maar voelen
hoe mooi de wereld is
als ik mijn ogen sluit
22 woensdag jan 2020
Posted in Fotografie, landschap, Passie, poezie, straatfotografie, visual poëzie, visual poetry, Winter, zwartwit
Tags
de mist bedekt alles
maar ik weet dat de zon aanwezig is
verlang ik naar de warmte die nog moet komen
voel ik je lach
kan ik de schrille kou aan
glimlach naar de mist
19 zondag jan 2020
Posted in Dwaaldromen, Fotografie, Passie, poezie, straatfotografie, visual poëzie, visual poetry, zwartwit
Tags
langzaam reizen we terug in een trein vol verlangens
dromen
idealen
geluk in lach
een briefje
ben je nog steeds bij me
streel ik je haar
11 zaterdag jan 2020
Posted in Passie, poezie, visual poëzie, visual poetry, zwartwit
de tijd raakt me en troost me
dagen gaan voorbij zonder de grond te raken
vergeten
vertroosten
op lange winter dagen
02 donderdag jan 2020
Posted in Fotografie, Limburg, Passie, poezie, straatfotografie, thuis, visual poëzie, visual poetry, Winter, zwartwit
verloren gelopen in geluk
zoekt iedereen een zon
om te stralen in de mist
28 zaterdag dec 2019
Posted in Fotografie, Limburg, maastricht, poezie, straatfotografie, visual poëzie, visual poetry, zwartwit
Tags
is het verlangen naar licht
warmte
eenzaamheid die samen gedragen wordt
een zucht
worden de dagen te lang
is er troost
hoop
of is iedereen alleen
zonder het te weten
21 zaterdag dec 2019
Posted in Fotografie, fotoshoot, Model Kelly Thijs, Portretten, visual poëzie, visual poetry, zwartwit
in het spotlicht van het leven
laat ik het kind in mij sluimeren
verlangen naar de onbevangenheid
verbaast over de warmte van de eerste zonnestralen
loop met mijn ogen dicht langs het water
verdroom ik mijn dagen
Model Kelly Thijs
17 dinsdag dec 2019
Posted in Fotografie, fotoshoot, Mila Cox, visual poëzie, visual poetry, zwartwit
Tags
In de verte
gaat de mist verdwijnen
en droom ik mij voorbij
weet ik niet wat de volgende stap is
zijn mijn bladzijden nog leeg
onbezonnen blij
open ik mijn ogen
is nog een wereld te ontdekken
01 zondag dec 2019
Posted in Herfst, Limburg, maastricht, Passie, poezie, visual poëzie, visual poetry, zwartwit
Tags
Mijn onrust kan ik niet vangen
raast door mijn hoofd
vertel mij met je ogen
dat je nog van mij houd
dat alles goed zal komen
zonder twijfel
ben ik mezelf verloren
sluipt de mist in mijn hoofd
op deze mooi morgen
19 dinsdag nov 2019
Posted in Berlin, Fotografie, Herfst, visual poëzie, visual poetry, zwartwit
Tags
ooit liepen wij onbezorgd
verliefd naast elkaar
geen verleden
alleen maar toekomst
onder de bomen
mauriliers 